Wat er aan vooraf ging

Mijn bedrijf is gestart in 1985. Op 25 september was de eerste cursus - dit is de eerste groep nu ruim 20 jaar geleden bij het GCEI, toen het rekencentrum van de gemeente Amsterdam.

Ik werd gevraagd voor een gemeentelijke vrouwencursus - het aantal vrouwen dat met pc's werkte of aan opleidingen deelnam was dramatisch laag. Er kwam een extra automatiseringscursus voor vrouwen met daaraan gekoppeld een loopbaanperspectief.
De docente daarvoor moest kunnen lachen, technisch zijn en vooral geen knot in d'r haar hebben - ik voldeed.

Maar ik kon moeilijk zwart gaan werken voor de gemeente Amsterdam - tot dan toe had ik alleen een paar vrijwilligerscursussen gedaan. Nu stond ik ineens voor de keus om maar gelijk over de kloof te springen en voor mezelf te beginnen en een bedrijf te starten. Al wist ik toen nog niet of docent mijn droomcarrière zou worden. Achteraf ben ik erg blij dat ik de sprong in het diepe aandurfde.

de Vakschool

Door het succes van de vrouwencursussen kwam er een heuse gemeentelijke vrouwenvakschool voor automatisering - iets dat niet veel mensen weten. De meeste mensen denken daarbij alleen aan de scholen van de vakbond. Ik mocht deze bijzondere school 'aftrappen' en een tijdje was ik een soort goeroe - erg prettig.

Cursussen voor de diensten

In de praktijk kwam het erop neer dat ik heel veel contacten had met vrouwen bij verschillende centrale diensten. Zo ben ik allerlei algemene cursussen gaan geven bij de gemeente Amsterdam - en uiteindelijk heb ik in 1993 het oefenlokaal van de voormalige dienst Stedelijk Beheer in het Wibauthuis overgenomen.

het Wibauthuis

Inmiddels is het Wibauthuis in 2008 onder de slopershamer gevallen. Het gebouw maakt plaats voor een studentencampus. Maar jarenlang was ik de oudste particuliere huurder. Als iemand iets over de geschiedenis van het Wibauthuis wilde weten, dan werd ik gebeld.

Toen de Hogeschool Amsterdam het Wibauthuis liet slopen hebben ze een mooi boek over dit bijzondere gebouw laten maken. En mij laten interviewen als hekkensluiter.
Van het een kwam het ander en uiteindelijk heb ik het Wibauthuis in maart 2007 op AT5 mogen uitzwaaien in een prachtige kleine reportage.

Dat juist ik dat mocht doen was ook wel ironie van de geschiedenis. Ik was in de 70-er jaren opbouwwerkster in de Pijp, en mijn grootste 'tegenstanders' in de stadsvernieuwing bivakkeerden in het Wibauthuis. Oorspronkelijk stond het gebouw voor mij symbool voor de macht van de ambtenarij.

Dat nou juist ik degene was die zich uiteindelijk 17 jaar in het gebouw vestigde en er vreselijk gehecht aan raakte.... ja dat is wel leuk.

Nieuwe ontwikkelingen

In 2003 wilde ik ook wel weer nieuwe dingen proberen.
De bank vond dat ik mijn bedrijf best te koop aan kon bieden. Via een advertentie werd ik gevonden door de OTI-groep, ooit bevlogen onderwijsmensen die een ERP-programma voor scholen hadden gemaakt. Helaas was de praktijk weerbarstiger dan de goede bedoelingen van een technisch mooiprogramma. Gebruikers waren vaak ongeduldig en de schoolcultuur had moeite met de mogelijkheden van het programma: er moesten altijd meer mogelijkheden worden ingebouwd.
OTI had iemand nodig die op de interface tussen de gebruikers en het programma kon opereren en dat werd ik.

Helaas: het werd een ritje in de kapitalistische 8-baan. Het programma Schoolvision werd met makers en al verkocht aan een concurrent - zonder dat iemand ervan wist. Een vergadering van een half uur en iedereen was doorgeschoven.
Maar de kopers kwamen in de moeilijkheden en offerden ons op. In april 2005 ging de Oti-groep plotseling failliet en liet mij achter met een oninbare schuld.

Sharepoint en Infopath Ondertussen was ik met JSR Multidesign, een bedrijf uit Zoetermeer, een gezamenlijk projekt rond het Officeprogramma Infopath begonnen. Ik kwam met Infopath aanzetten en JSR droeg Sharepoint bij, het nieuwe platform van Microsoft. De combinatie werd een concept waarin we een methode ontwikkelden om van taak- naar procesautomatisering te komen zonder dat er een nieuw, duur programma nodig zou zijn.

Op dit idee stapte Dela, een verzekeringsmaatschappij in Eindhoven, in - zij hadden Nazorg, een nieuw product waarvan het werkproces nog helemaal niet duidelijk was. Zij hadden daarom automatiseringsmiddelen nodig die ook konden functioneren zonder een duidelijk omschreven proces.
Het werd een prachtig projekt. En intellectueel het begin van nieuwe ideeën....

Enterprise Content Management

En hoe het verder gaat.... kijk straks eens onder Enterprise Content Management. Eigenlijk onverwacht zijn uit het werk voor de Nazorg van DELA heel veel nieuwe ideeën gekomen.
Het ging bij Dela om een formulier op een Sharepointsite omdat de consulenten bij verdrietige mensen thuis zouden zijn - maar toen we vroegen wat er op het formulier moest komen was dat nog helemaal niet bekend: er was nog helemaal geen werkproces. Uit de praktijkervaring zou dat normaal gesproken een onmogelijke opgave zijn - maar tot onze stomme verbazing kon Infopath in combinatie met Sharepoint 'meebuigen' met het zich ontwikkelende proces. Dat hadden we nog nergens gezien en uiteindelijk werd dat een methode voor het ondersteunen van werkprocessen die niet vast liggen. Daar gaan we nog beroemd mee worden..... :)