Wie ben ik....

'Wij' zijn meestal 'ik' als het om de inhoud op deze site gaat - dat is mijn bedrijf.

In de profielen van de HRM-mensen ben ik een manager die resultaten kan boeken en mensen mee kan krijgen.

Volgens het profiel ben ik ook een uitstekend verkoper - maar daar wil ik geen toekomst van maken. Advocaat of politicus werd ook als absolute optie in het profiel genoemd - daar kon ik me meer bij voorstellen.

Interessevelden zijn de analyse, visie en de praktische strategie binnen een situatie, liefst gecombineerd met mijn uitvoerende talenten als lesgeven¸ en een groot praktisch en oplossend vermogen.

De invoering en begeleiding van Sharepoint-sites blijkt een geweldige toepassing voor mij te zijn - alle kwaliteiten van een generalist komen daarin naar voren. Het zijn vaak ook projekten en dat ligt me goed. Uiteindelijk heb ik liever een projekt dan een baan. Bij JSR merkte ik dat ik goed functioneerde bij veel grotere organisaties dan tot nu toe.

De stijl is dat het glas altijd halfvol is - en zolang de bank er ertrouwen in heeft gaat het allemaal goed.
Inmiddels is dat al een hele tijd. In 1985 was ik toch wel 30. Ik had inmiddels geleerd dat idealisme dicht bij huis moet beginnen, maar dat economische onafhankelijkheid het begin en eind van alles is. Ik ben mijn klein bedrijf begonnen vanwege een principiële keuze - ik wilde niet verantwoordelijk zijn voor anderen en me ook niet af laten leiden van wat ik leuk vind om te doen..
Economisch is dat niet de keuze waar je rijk van word, maar waar ik onafhankelijk kan blijven en dat niet alleen in de economische zin.

Daardoor heb ik ook wat extra tijd te besteden aan organisaties die ik de moeite waard vind, maar die wat armer zijn dan een doorsnee organisatie. Een aantal jaar geleden werd ik gevraagd als adviseur van het Nationaal Comité 4 en 5 mei. Het ontwikkelen van hun scholing en een deel van hun automatisering heb ik acht jaar gedaan. Het heeft me veel gebracht, en na 8 jaar was het mooi geweest. Maar het was erg leuk - het is een aparte ervaring om mee te werken aan iets dat door iedereen (geeft niet wie!) als de 'eigen identiteit' van de Nederlander wordt beschouwd.
Het overviel mij hoe sterk mensen op een dergelijk instituut reageren. Je hebt overal toegang en krijgt overal medewerking - dat is een raar gevoel. Om nog maar niet te spreken van het vreemde gevoel dat je krijgt als je op 4 mei bij de Dodenherdenking door het cordon stapt en over een lege Dam naar de Kerk loopt....

Mijn leukste bijbaantje is ook het meest buitennissige: ik maak quizvragen voor het tv-programma 'Met het mes op tafel' van de NPS en check de afleveringen. Het is erg leuk werk en geloof me, tijdens een opname is het echt niet alleen spannend voor de kandidaten.....